Η τεχνητή νοημοσύνη υπόσχεται τον εκδημοκρατισμό της γνώσης. Το οικοδόμημά της, όμως, στηρίζεται σε βιβλιοθήκες χωρίς άδεια, εικόνες δίχως αναφορά και φωνές που δεν επέλεξαν να μιλήσουν. Στο βάθος, η μηχανή δεν μαθαίνει απλώς να μιλά. Μαθαίνει να αποσιωπά τους δημιουργούς ΞΕΚΙΝΑ όπως πλείστες όσες ψηφιακές παρανομίες· με ένα torrent. Κάπου μέσα σε ένα σύμπλεγμα διακομιστών της Meta στο Menlo Park, ένας μηχανικός πληκτρολογεί ένα αίτημα. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ένας συμπιεσμένος φάκελος –πολλά terabytes πειρατικών βιβλίων από τη Library Genesis – εμφανίζεται στα logs. Ολόκληρες βιβλιοθήκες εισέρχονται στο σύστημα: φιλοσοφία, βιολογία, σύγχρονη μυθοπλασία, σπάνια ακαδημαϊκά περιοδικά, πραγματείες για τη γλώσσα. Τα πάντα: από τη Βιρτζίνια Γουλφ μέχρι την ιολογία και από τον Ζακ Ντεριντά ώς τις σπάνιες γαίες. Τα πάντα με δυνατότητα download· όλα κατ’ ουσίαν παράνομα. Δίχως κανένα ηθικό ερώτημα· ένα ηθικό κόμπιασμα έστω. Αργότερα, ο μηχανικός περνάει στο επόμενο στάδιο, την ε...